Fortune Ticket

Πρόσφατα παρατήρησα αυτό που γράφουν τα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών στο πίσω μέρος τους: "Η παραχώρηση και η αποδοχή επικυρωμένου εισιτηρίου, καθώς και η προτροπή παραχώρησης απαγορεύεται και τιμωρείται από το νόμο (ΠΚ ΑΡΘ.186.2 & 392)"...
θα ήθελα λοιπόν να παρακαλέσω τους κυρίους του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών μιας και αυτό δεν πιάνει να αλλάξουν την πίσω όψη σκεφτόμενοι λίγο πιο ανθρώπινα και πιο ρομαντικά

1.Γράψτε ερωτικά στιχάκια όπως :

Έγραψα στα σύννεφα σ’ αγαπώ και τα πηρέ ο αέρας …έγραψα στην άμμο σ’ αγαπώ και το σβήσε η θάλασσα …έγραψα στην καρδιά μου σ’ αγαπώ και δεν θα το σβήσει κανείς !

Όταν πεθάνω θέλω να γίνω αστέρι να φωτίζω τις νύχτες σου και όταν πέσω θέλω να γίνω η καλύτερη ευχή σου !

Έτσι θα μπορούμε να ερωτευόμαστε και να το δείχνουμε στη διαδρομή, ανταλλάσοντας τα εισιτήριά μας.

2. Γράψτε λόγια για το χαρακτήρα και τα μελλούμενα όπως στα Fortune cookies :
There is a true and sincere friendship between you and your friends.
You find beauty in ordinary things, do not lose this ability.
Ideas are like children; there are none so wonderful as your own.
It takes more than good memory to have good memories.
Έτσι θα ανυπομονούμε να πάρουμε το επόμενό μας εισιτήριο.


3. Γράψτε λίγα λόγια για τα ζώδια μας. Θα μπορούσαμε να τα ανταλλάσουμε μεταξύ μας και να μαθαίνουμε και το ζώδιο μας και το ζώδιο του διπλανού μας.

 -Μήπως έχεις τον τοξότη έχω ζυγό και δεν μου αρέσει καθόλου
-Όχι διδύμους έχω, το ζώδιο της πεθεράς μου. Άστα να πάνε.

Απόδοση Κειμένου: Δημοσθένης Πατρινός

Παραμύθι χωρίς τέλος

Μια φορά κι έναν καιρό, στη χώρα του Ποτέ, γεννήθηκε ένα μελαχρινό κοριτσάκι. Όλοι χάρηκαν πολύ. Κάπως έτσι την είχαν φανταστεί αυτούς τους μήνες που την περίμεναν. Ήταν γελαστή, ανήσυχη, αντιδραστική και λίγο σκανταλιάρα. Ξέχασα να αναφέρω ένα βασικό: όταν γεννήθηκε ήταν ήδη δύο χρονών κι όπως πάντα συμβαίνει στη χώρα του Ποτέ, δεν θα μεγάλωνε ποτέ.

            Η μικρή μας απολάμβανε πολλή αγάπη και προσοχή. Της έκαναν όλα τα χατίρια κι αυτή ανταπέδιδε με τσαχπινιές, γλύκες και λίγες, πολύ λίγες, ζαβολιές. Δεν της άρεσε καθόλου να κοιμάται. Όσο ο καιρός περνούσε κοιμόταν όλο και λιγότερο ώσπου έφτασε να μην κοιμάται καθόλου. Οι γονείς της σκέφτηκαν να την βγάλουν Ρέα, προς τιμήν του θεού του Ύπνου, μήπως και τα πράγματα βελτιώνονταν.

            Του κάκου όμως. Τίποτα δεν άλλαξε. Όταν η Ρέα τις νύχτες βαριόταν στο κρεβάτι σηκωνόταν και καθόταν έξω. Ήθελε να βγει απ’ το σπίτι και τον τεράστιο κήπο του, να δει τι έχει παραπέρα. Οι γονείς της όμως δεν την άφηναν. Της έλεγαν πάντα πως είναι πολύ μικρή για κάτι τέτοιο. Εκείνη έβαζε τα κλάματα γιατί ήξερε πολύ καλά πως δεν θα μεγάλωνε ποτέ και δεν θα βγαινε ποτέ από το σπίτι.

            Ένα καλοκαιριάτικο βράδυ που καθόταν κάτω από τη λεμονιά του κήπου της, άκουσε από μακριά ένα σφύριγμα. Στην αρχή τρόμαξε. Σκέφτηκε να ξυπνήσει τη μαμά της ή κάποιο από τα μεγαλύτερα αδέρφια της. Η περιέργειά της όμως –γιατί ήταν και περίεργη- ήταν μεγαλύτερη από το φόβο της. Σηκώθηκε και πήγε προς την αυλόπορτα. Όταν πλησίασε άκουσε πάλι το σφύριγμα από πιο κοντά αυτή τη φορά. Κοίταξε ανάμεσα στα κάγκελα και είδε ένα ξανθό αγοράκι λίγο μεγαλύτερο απ’ αυτή –γύρω στα πέντε ή έξι.

            «Πώς σε λένε;» τον ρώτησε.

            «Ορφέα», της απάντησε εκείνος. «Εσένα;»

            «Ρέα. Και γιατί δεν κοιμάσαι τέτοια ώρα;»

            «Δεν μ’ αρέσει να κοιμάμαι. Θες να πάμε μια βόλτα;»

            «Δεν μ’ αφήνουν» απάντησε η μικρή συνοφρυωμένη.

            «Έλα. Κανείς δεν θα μας καταλάβει»

            Ξεγλίστρησε διστακτικά έξω από τη μεγάλη πόρτα του κήπου και άρχισαν να περπατούν. Είχε πανσέληνο και το φεγγάρι φώτιζε διακριτικά τα πάντα. Και τι δεν συνάντησαν.. Έκαναν μπάνιο στο ποτάμι, ανέβηκαν στα βράχια, έκαναν τσουλήθρα στους αμμόλοφους και κατέληξαν ξαπλωμένοι στα βότσαλα να κοιτούν το κύμα που έσκαγε σχεδόν αθόρυβα στην ακτή. Μόλις πήρε να φωτίζει, πήραν κι αυτοί το δρόμο της επιστροφής. Στη διαδρομή για πίσω η Ρέα δυο- τρεις φορές κουράστηκε αλλά ο Ορφέας μπορούσε πάντα και τη βοηθούσε. Όταν έφτασαν έδωσαν ραντεβού για την επόμενη και για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό κοιμήθηκαν ήσυχοι στα κρεβάτια τους.

            Ο καιρός περνούσε κι οι βραδινές συναντήσεις συνεχίζονταν. Κάθε φορά πήγαιναν ακόμα πιο μακριά και ανακάλυπταν όλο και περισσότερες ομορφιές. Έπαιζαν ατελείωτα, έτρεχαν και γέλαγαν μέχρι την ώρα που φώτιζε οπότε και γλιστρούσαν στα κρεβάτια τους χαμογελαστοί κι εξαντλημένοι.

            Κάποια νύχτα, την ώρα που ήταν ξαπλωμένοι πλάι στη θάλασσα, η Ρέα έκανε μια ευχή στο πιο φωτεινό αστέρι τ’ ουρανού. Ήθελε να βγάλει φτερά και να δει τον κόσμο από ψηλά. Ήθελε να τριγυρίσει σ’ όλα τα άγνωστα και μαγικά μέρη που τα μικρά πόδια εκείνης και του Ορφέα δεν μπορούσαν να φτάσουν,

            Όταν έπεσε στο κρεβάτι της εκείνο το ξημέρωμα είδε πως είχε ανέβει ψηλά στη στέγη του σπιτιού της και περπατούσε στον αέρα χωρίς να πέφτει. Το πρωί είχε μεταμορφωθεί σε πεταλούδα.

            Χρόνια έχουν περάσει από τότε. Ο Ορφέας τα πρώτα βράδια την έψαχνε. Σφύριζε, ξανασφύριζε μα τίποτα. Στο τέλος γυρνούσε σπίτι του, έπεφτε κάτω απ’ τα σκεπάσματα και έκλαιγε κρυφά μέχρι την ώρα που χάραζε. Τώρα πια το σφύριγμα αντικατέστησε η θύμηση.

Όσο για τη μικρή μας δεν μάθαμε ποτέ τι απέγινε. Τι συνάντησε, πόσα όμορφα μέρη γνώρισε, αν πέταξε βόρεια ή νότια ή ακόμα κι αν μπορεί να λύσει τα μάγια. Μα αν κάποιο καλοκαιριάτικο βράδυ ακούσετε σφύριγμα ψάξτε για μια πεταλούδα με πολύχρωμα φτερά. Κάπου άκουσα να λένε πως έμαθε επιτέλους να σφυρίζει.

Κείμενο: Βένια σταματιάδη

Πικ – Νικ

 

Στο λόφο του Φιλοπάππου ή  ακόμα και στο Πεδίον του Άρεως μπορείτε να έρθετε κοντά στην φύση και να περάσετε καλά!! Άλλα μέρη είναι ο Λυκαβηττός, η Καισαριανή, ο Άρειος Πάγος και όπου βρείτε πράσινο στην Αθήνα! Καλή παρέα, εύκολοι στη μεταφορά μεζέδες, πάγος, μπύρες και ήλιος είναι ότι πρέπει για να περάσετε καλά...Μια καλή ιδέα είναι να γιορτάσετε τα γενεθλιά σας κάνοντας πικ-νικ!!!Είναι άνοιξη… επιστροφή στην φύση!!!Με κέφι και αισιοδοξία!

 

"Επικές μάχες της ιστορίας"

Χειμώνας vs καλοκαίρι

Βουνό vs θάλασσα

Παλτό vs μαγιώ

Χριστούγεννα vs Πάσχα

Μελομακάρονα vs κουραμπιέδες

Πεπόνι vs καρπούζι

Χαλβάς σιμιγδαλένιος vs χαλβάς μακεδονικός

Μπουγάτσα με κρέμα vs μπουγάτσα με τυρί

Κρασί vs μπύρα

Κόκκινη σάλτσα vs λευκή σάλτσα

Σουβλάκι vs πίτσα

Καλαμάκι vs γύρος

Γύρος κοτόπουλο vs γύρος χοιρινό

Τζατζίκι vs σος

Crunch γάλακτος vs crunch λευκή

Σοκολάτα vs παγωτό

Γάλακτος vs υγείας

Nutella vs merenda

Ωραίο σώμα vs ώραία γεύση

Αδύνατες vs χοντρές

Δίαιτα vs λαιμαργία

Άντρες vs φαγητό

Τσιγάρο vs φαγητό

Αλκοόλ vs φαγητό

Γκρίνια vs φαγητό  

Νεύρα vs φαγητό

Την επόμενη φορά που θα δείτε κάποιον να ξεσπάει στο φαγητό,πριν σκεφτείτε "κοίτα το χοντρό πάλι τρώει" αναρωτηθείτε πού ξεσπάτε εσείς.

Κείμενο: Mela Mela Gargamella

εγκυμονώ

εγκυμονώ

• είμαι έγκυος, φέρω στη μήτρα μου ένα έμβρυο, λέγεται για γυναίκες και θηλυκά ζώα
• εμπεριέχω, κλείνω μέσα μου κάτι κακό που δεν είναι σαφές σε όλους.

Συνώνυμο: Κυοφορώ  < κυο- (< αρχαία ελληνική κυῶ) + -φορώ (< φέρω)

(O όρος εγκυμοσύνη είναι ευρύτατος και χρησιμοποιείται για όλα τα θηλαστικά του ζωικού βασιλείου).